انواع لک های صورت

لكه های پررنگ شايعتر شامل بيماری ملاسما ، ، لنتيگو ، كك مك و خالهای هم سطح پوست مي باشد .

ملاسما

از جمله شايعترين لكه های پررنگ پوست صورت می توان به ملاسما اشاره نمود كه بيشتر در خانمها رخ داده اما بروز آن در آقايان نيز غير معمول نيست . ملاسما در افراد با پوست سبزه و تيره بيشتر رخ مي دهد .

اين لكه ها بيشتر در مركز صورت بر روی بينی و گونه ها ، وسط پيشانی و بالای لب به شكل قرينه رخ داده و علت واقعی آن مشخص نيست و به نظر می رسد يك بيماری چند عاملی باشد . چون اين لكها بيشتر در حاملگی و مصرف قرصهای ضد بارداری رخ می دهد لذا تصور ميگردد كه با عدم تعادل هورمونی ارتباط داشته باشد . البته اين به آن معنا نيست كه افراد دارای ملاسما دچاركمبود يا افزايش هورمونهاي خاصی درخون خود هستند بلكه اين عدم تعادل در پوست فرد وجود دارد و با آزمايشهای هورمونی كشف نمي شود . از جمله داروهای ديگری كه باعث اين حالت پررنگی مي شود مي توان به فنی تويين خوراكی اشاره نمود كه دربيماری صرع مصرف مي شود . عامل ژنتیک و نژاد نيز دربروز اين نوع لكها دخالت دارد .
ملاسما فقط بعلت زيبايی برای فرد آزار دهنده بوده و هيچگونه خارش و ناراحتی مشابه ايجاد نمی كند . نور آفتاب باعث تشديد اين نوع لكها شده و گاهی شروع اين نوع لكها بدنبال سفر به مناطق آفتاب خيز و يا در معرض طولانی آفتاب بودن رخ مي دهد .
جهت درمان اين نوع لكها استفاده از ضد آفتاب مناسب اولين قدم درمان مي باشد در غير اينصورت اثر ضد لكها نيز كم خواهد شد. داروهای زيادی برای ملاسما پيشنهاد مي شود ولی بايد در نظر داشت كه ملاسما چند نوع دارد كه درمان در برخی انواع آن موثر در برخی بطور نسبی موثر و در يك نوع نيز اصلاً موثر نمي باشد.
ملاسما را مي توان براساس عمق رنگدانه به سه دسته تقسيم نمود :
نوع اول اپيدرمال يا سطحی می باشد كه به درمانهاي ضدلك پاسخ مناسبی می دهد.
نوع دوم اپيدرمودرمال می باشدكه از لحاظ عمق رنگدانه متوسط محسوب شده و به درمانهای ضدلك پاسخ نسبی می دهد.
نوع سوم كه درمال بوده و عمق بيشتری از دو نوع قبلی داشته و پاسخی به درمانهای ضدلك نمی دهد .

درمانهای ضدلك شامل هيدروكينون، آزلاييك اسيد ، ويتامين C ، لايه بردارهای حاوی AHA و همچنين داروهای جديدتری كه هنوز اثر آنها با مطالعات دقيق ثابت نشده مانند آربوتين ، glabridin ، آلوورا و... مي باشد. گاه ازتركيب چند دارو نيز استفاده مي شود تا اثرات آنها تشديد گردد. از پيلينگ شيميايی نيز جهت درمان استفاده مي شود كه با لايه برداری عمقی مي تواند باعث بهبودی ضايعات شود اما در كنار اين اثر مفيد می تواند گاهي با تحريك پوستی باعث تشديد ضايعات نيز بشود . ميكرودرمابريژن نيز همين خاصيت را دارد. اين نكته را بايد به خاطر داشت كه درمانهای ضدلك ازهرنوع كه باشد ؛ بايد بطور طولانی مصرف شده و گاه با قطع درمان عود لكها را شاهد هستيم . البته برخی داروها را مي توان فقط برای دوره محدودی استفاده نمود لذا درمان بايد تحت نظر متخصص پوست انجام گيرد تا از عوارض آن كاسته گردد . برای مثال داروی هيدروكينون با غلظتهای بالا را نمي توان بيش ازشش ماه استفاده نمود زيرا احتمال عوارض آن كه خود به شكل لكه هاي خاصی مي باشد را افزايش مي دهد .

كك و مك (Freckle)

کک ومک بر اثر تولید بیش از حد ملانین یا رنگدانه در پوست ایجاد می شود. ملانین رنگدانه ای است که رنگ پوست بدن بخاطر وجودآن می باشد. دونوع کک و مک وجود دارد:(1)دانه های قهوه ای کوچک ه در قسمت هایی از پوست که بیشتر در معرض نور خورشید قرار دارد ظاهر می شود و(2)لکه های قهوه ای روشن که در هرجایی از پوست بدن ممکن است ظاهر شوند وبیشتر افراد مسن تر راگرفتار می سازد .استعداد دچار شدن به کک ومک هنگامی که در معرض نور خورشید قرار می گیریم و معمولا ارثی می باشد. بروز کک ومک در افرادی که دارای پوست روشن و سفید هستند و بویژه در کسانی که دارای موهای قرمز هستند شایعتر می باشد. لکه های کک مک بدون ضرر هستند و معمولا درفصل زمستان کمرنگ می شود.بااینحال داشتن پوست روشن وکک ومکی یک نشانه حساس بودن به نور خورشید می باشد و باعث افزایش احتمال خطر ابتلاء به سرطان پوست می شود.برای جلوگیری از آفتاب سوختگی شماباید روزانه از لوسیون های ضدآفتاب استفاده نمایید.

اين نوع لكها بيشتر در كودكی و در روی گونه ها وبينی و در افراد با پوست روشن و به ويژه در كساني كه موی قرمز دارند ؛ رخ می دهد . اندازه اين نوع لكها كوچك بوده و تنها از لحاظ زيبايی براي فرد و والدين او اهميت دارد . كك مك جنبه ژنتيكي داشته و سابقه خانوادگی آن معمولاً در فرد مبتلا وجود دارد . در برخی كشورها مانند كشورهای شمال اروپا بعلت شيوع بالا ، اين حالت پوست كاملاً طبيعی محسوب شده و باعث مراجعه فرد به پزشك نمی گردد اما در مناطق ديگر كه شيوع آن بالا نيست مي تواند باعث ناراحتی فرد گردد . اين نوع لكها در تابستان بيشتر شده و در زمستان كاهش می يابد .
كك مك معمولاً در ابتدای كودكي افزايش يافته و در دوران پس از بلوغ ثابت مانده و يا حتي كمي بهبودی نشان می دهد . داشتن پوست سفيد و كك مكی يك نشانه حساس بودن به نور خورشيد بوده و باعث افزايش خطر ابتلا به سرطان پوست می باشد . افراد داراي اين نوع پوست در معرض آفتاب دچارآفتاب سوختگی شده و بايد بطور مرتب از ضد آفتابهای مناسب استفاده نمايند .
جهت درمان كك مك می توان علاوه برضد آفتاب از كرمهای لايه بردار يا كرمهای حاوی ترتينويين استفاده نمود اما بعلت تحريك پوستی ايجاد شده توسط اين نوع كرمها حتماً استفاده از آنها بايد تحت نظرمتخصص پوست باشد .
درمانهای ديگرشامل پيلينگ شيميايی ، ميكرودرمابري‍ژن و ليزر مي باشد . ازكرمهای پوشاننده نيز می توان جهت كمتر نمايان شدن كك مك استفاده نمود . اما بايد توجه داشت كه كك مك يك حالت ژنتيكی پوست بوده و با درمانهای گفته شده تنها می توان مدتی اين ضايعات پوستی را كاهش داد اما احتمال عود مجدد آنها وجود دارد و لذا به افراد دچار اين حالت پوستی توصيه مي شود با پوست خود كمی مدارا كنند و آن را بيماری ندانسته بلكه يك حالت از پوست طبيعی به شمار آورند .

لنتيگو (LENTIGO)

لنتيگو لكه های قهوه ای رنگي است كه معمولاً در سنين ميانی به بالا در مناطقی مانند صورت و پشت دستها كه بيشتر در معرض آفتاب هستند ايجاد مي شود . تعداد اين ضايعات معمولاً زياد بوده و می تواند از لحاظ زيبايی برای فرد مشكل ساز شود . اين ضايعات نتيجه افزايش سلولهای رنگدانه ای (ملانوسيت( در لايه قاعده ای اپيدرم پوست مي باشد . لنتيگوها دو نوع مي باشند يكنوع كه در اثر تابش آفتاب شديد ايجاد می شود و در سنين جوانی نيز بروز كرده و ايجاد آن به شكل حاد می باشد و نوع دوم كه به آن لنتيگوی پيری مي گويند و فقط در سنين كهولت رخ داده و بعلت تابش نور خورشيد در ساليان طولانی عمر فرد بوده و تدريجاً بروز مي كند . لنتيگوها به سرطان پوست منجرنمی شوند (برخلاف كراتوز آكتينيك كه می تواند به سرطان پوست از نوع SCC تبديل شود و اين ضايعه نيز در اثر نور آفتاب ايجاد می شود (

خالهای سطحی

خالهای جانکشنال نوعی از خالهای پوستی هستند که بیشتر در کودکی و نوجوانی و اکثراً در پوست صورت و پشت دستها ایجاد می شود . این خالها مسطح و کوچک بوده و رنگ آنها نیز معمولاً قهوه ای می باشد . بروز این نوع خالها  نیز مانند خالهای ملانوسیتیک دیگر با توارث در ارتباط است . بعلت خطر پایین تبدیل شدن این خالها به بدخیمی های پوستی ، معمولاً نیازی به درمان اینگونه خالها نیست . اما درصورتی که این نوع خالها باعث مشکل زیبایی برای فرد شده باشد می توان با روشهای جراحی ، استفاده ازکوتر و یا دستگاههای RF و یا لیزر اقدام به از بین بردن این خالها نمود . اما باید توجه داشت که با هر روشی که خالها برداشته شوند احتمال عود خال و یا بجا گذاشتن اسکار وجود دارد و البته عود خال قابل درمان تر از بجا گذاشتن اسکار می باشد . عود خال نشانه کم برداشتن بافت می باشد و اسکار نشانه زیاد برداشتن بافت خال می باشد .
دربین روشهای درمانی جهت برداشتن خالها استفاده از لیزرهای اربیوم یاگ و یا CO2 بشکل دقیقتر و ظریفتری خالها را از بین می برد اما همین روشها نیز گاه با عود خال و یا بجا گذاشتن اسکارمی تواند همراه گردد . پس توصیه می گردد بجز در مواردی که خال باعث مشکل زیبایی زیادی شده باشد ، بهتر است اقدام به از بین بردن خالها نشود