خارش

خارش علامت خیلی شایعی می باشد و دربسیاری از بیماری های پوستی دیده می شود. خارش ممکن است محدود به قسمت کوچکی از پوست باشد.و یا اینکه بطور گسترده در سرتاسر بدن خارش ایجاد شود. خاراندن مداوم که اغلب باعث صدمه زدن به پوست می شود می تواند باعث بدتر شدن مشکل گردد.

علل ایجادخارش

خارش موضعی می تواند بر اثرگزیدگی حشرات اتفاق بیفتد. ضایعات پوستی خارش دار علامت اصلی وضعیت هایی مثل کهیر، اگزما، لیکن پلان و عفونت های انگلی پوست مثل گال می باشد.خارش گسترده بدن ممکن است براثرخشکی پوست به مواد شوینده ای که درحمام استفاده می شود و یا واکنش حساسیتی به بعضی از داروها ایجاد شود.همچنین خارش می تواند به عنوان یک علامت از یک بیماری جدی زمینه ای مثل بیماری کبدی یا نارسایی مزمن کلیه بروز نماید. خارش مداوم بعضی ازقسمت های پوست ممکن است براثر استرس های روحی ایجاد شود. خارش معمولا در دست ها پاها و گردن ایجاد می شوند اما می تواند سایر قسمت های بدن را نیز گرفتار کند. خاراندن زیاد پوست که اغلب بطور ناخودآگاه انجام می شود باعث می گردد که پوست آن قسمت ضخیم شده و خارش را تشدید می کند و دوباره منجر به خاراندن بیشتر ودر نتیجه خارش بیشتر می گردد. این وضعیت که به آن اصطلاحا لیکن سیمپلکس (Lichen simplex) ویا التهاب پوستی عصبی (نورودرماتیت) گفته می شود در خانم ها بیشتر دیده می شود.

نحوه خارش

را ه های مختلفی وجود دارد که می توانید خارش خود را تسکین داده و خاراندن را متوقف نمایید. کرم های نرم کننده به مرطوب کردن پوست خشک و خارش دار بخصوص اگر بعد از شستن یا حمام کردن استفاده شوند کمک می کنند. برای تسکین خارش های شدید می توانید از آنتی هیستامین های خوراکی کرم های حاوی کورتون زیر نظر پزشک و لوسیون کالامین استفاده نمایید. تا آنجایی که امکان دارد باید از مواردی که باعث تحریک پوست می شوند مثل پودرهای لباسشویی، عطر ها و مواد اسانس دار و محرک پرهیز نمایید. پوشیدن لباس های گشاد که از جنسی ساخته شده اند که باعث تحریک پوست نمی شوند ونیز کوتاه کردن ناخن ها برای اینکه باخاراندن به پوست صدمه نزنند می توانند موثر واقع شوند. اگرهیچ علت آشکاری برای خارش شما وجود ندارد باید باپزشک دراین مورد مشورت نمایید.