درماتیت سبورئیک

درماتیت سبورئیک یک بیماری التهابی مزمن در سطح پوست می باشد که بیشتر در پوست سر ، ابروها ، شیارهای بین دهان و بینی ، سینه ، زیربغل ، ناف ، کشاله ران و ناحیه شکاف باسن رخ می دهد . در این بیماری پوسته ریزی چرب و زردرنگ بر روی سطح قرمز پوست ایجاد می شود . خارش در این بیماری می تواند شدید باشد . شوره سر درحقیقت یکنوع خفیف همین بیماری درماتیت سبورئیک است . اگردرماتیت سبورئیک در سر ایجاد شود معمولاً از حاشیه موها فراتر رفته و در مناطق پیشانی و گوشها و پشت گوشها و گردن نیز منتشر می شود . در موارد شدید بیماری تمام پوست سر با پوسته قهوه ای چرک دلمه مانند بد بویی پوشیده می شود . در شیرخواران پوسته ریزی زرد یا قهوه ای رخ می دهد که یکنوع از همین بیماری است.

قرمزی و پوسته ریزی اغلب در ابروها نیز دیده می شود . لبه پلکها نیز ممکن است گرفتار بوده و دچار قرمزی و التهاب باشند که به این حالت بلفاریت حاشیه ای می گویند .

درماتیت سبورئیک می تواند با یکسری از بیماریها مانند پارکینسون ، دیابت و ایدز تشدید یافته و یا همراه آنها ایجاد شود . یکسری از داروها مانند هالوپریدول نیز می تواند ضایعات پوستی شبیه به این بیماری را ایجاد نماید و یا گاهی واکنش به بعضی از فلزات مانند آرسنیک و طلا نیز می تواند شبیه به درماتیت سبورئیک شود .

علت این بیماری خیلی مشخص نبوده و کمی پیچیده می باشد اما ممکن است با قارچی از نوع مخمرها ارتباط داشته باشد . البته این مخمر تنها در افراد مستعد به این بیماری باعث ایجاد و یا تشدید آن می شود .

در مورد درمان درماتیت سبورئیک باید گفت که این بیماری را به کمک استروییدهای موضعی می توان کنترل نمود اما باید مراقب بود تا در طولانی مدت خود این داروها باعث قرمزی پوست بخصوص در صورت نشوند . از داروهای دیگر می توان به ضد قارچها اشاره نمود که از آن جمله است کتوکونازول ، کلوتریمازول و میکونازول که از این داروها نیز می توان بصورت موضعی در درمان بیماری درماتیت سبورئیک بهره برد . در موارد مقاوم به درمان نیز می توان از سولفاستامید سدیم استفاده نمود . برای درمان پوست سر می توان از شامپوهای سلنیوم سولفاید ، کتوکونازول ، تار ، زینک پیریتیون ، فلوئوسینولون و رزورسین استفاده کرد . این شامپوها را می توان هفته ای 2یا 3 بار استفاده نمود . خارش پوست سر را می توان با استروییدهای موضعی و یا ضدقارچها کنترل نمود . برخی بیماران به استروییدهای قوی تری نیازمندند که می توان این داروها را بصورت هفته ای یک یا دو بار نیز تجویز کرد .

در مورد پلک می توان از سولفاستامید بصورت قطره و یا پماد چشمی و یا از تتراسیکلین خوراکی استفاده نمود . از استروییدهای موضعی در این ناحیه باید با احتیاط استفاده نمود زیرا ممکن است در طولانی مدت در چشم باعث گلوکوم (آب سیاه ) و یا کاتاراکت (آب مروارید ) گردد . شستشوی روزانه با شامپو بچه روش خوبی جهت کاهش شدت درماتیت سبورئیک پلک می باشد . در موارد شدید می توان از آنتی بیوتیکهای خوراکی و یا داروهای ضدقارچ خوراکی نیز استفاده نمود که مصرف این داروها حتماً باید تحت نظر متخصص چشم باشد .
بطور خلاصه درماتیت سبورئیک بیماری مزمنی است که بیشتر در سنین جوانی و میانسالی بخصوص در آقایان رخ داده و جهت کنترل و درمان آن ، فرد مبتلا باید تحت نظر پزشک بوده تا با تجویز داروهایی متناسب با شدت بیماری ، درماتیت سبورئیک تحت کنترل در آمده و فرد مبتلا بتواند مانند یک فرد سالم در جامعه حضور فعال داشته باشد